Լավագույնը հարաբերությունների և սիրո մասին: Ռեալ ժամանակի պայմաններում:

Սննդային վարքագծի խանգարումներ` անոռեքսիա և բուլիմիա

Արտահայտված նիհարությունը` «մոդելային» մարմնակազմությունը համարվում է «նորաձև»: Չնայած այդ երևույթի դեմ վերջին տարիների պայքարին` շատ աղջիկներ հետևում են նորաձևության թելադրած պահանջներին և իրենց տանջում դիետաներով: Մինչդեռ, մանեկենուհիների կազմվածքի ձգտող աղջիկները հաճախ ունեն լուրջ խնդիրներ: Ինչպե՞ս ճանաչել անոռեքսիայի նշանները և հասկանալ, որ քո ընկերուհուն օգնություն է պետք:

Ժամանակակից արևմտյան մշակույթում կան որոշակի պատկերացումներ տղամարդու և կնոջ արտաքինի վերաբերյալ. հիմնականում գեղեցիկ են համարվում բարձրահասակ, նիհար կազմվածք ունեցողները, իսկ «շարքային» մարդը, բնականաբար, տարբերվում է «իդեալական» պատկերից: Մյուս կողմից, դեռահասներին շատ բնորոշ է անհանգստություն և կոմպլեքսներ` կապված սեփական արտաքինի և մարմնի հետ: Ցանկացած դեռահաս, նույնիսկ շատ բարետես լինելով, զարգացման որոշակի փուլում խիստ մտահոգվում է սեփական արտաքինով և ցանկանում է ավելի գրավիչ երևալ հասակակիցների աչքերում: Հատկապես ֆիզիկական որևէ առանձնահատկություն կամ խնդիր ունեցող դեռահասն ինքն իրեն համարում է անհամակրելի և ոչ այդքան գրավիչ: Մինչդեռ, հայտնի է, որ գեղեցկությունը հարաբերական հասկացություն է, և տարբեր երկրներում և մշակույթներում գեղեցիկ են համարվում շատ տարբեր, երբեմն` նույնիսկ տարօրինակ թվացող հատկանիշներ: Վստահաբար կարելի է ասել, որ մարդկանց մեծ մասի կարծիքով, եթե մարդն ունի առողջ և խնամված տեսք, բարի և գրավիչ ժպիտ, նա արդեն գեղեցիկ է:

Եթե դու մտահոգված կամ չափազանց անհանգստացած ես քո արտաքին տեսքի պատճառով, և այդ մտահոգությունը քեզ խանգարում է առօրյա կյանքում, և դու խուսափում ես շփումներից, անհրաժեշտ է դիմել մասնագետ-հոգեբանի օգնության:

Սննդային վարքագծի խանգարումները, որոնք արտահայտվում են սննդից հրաժարումով և ֆիզիկական, հոգեբանական և սոցիալական ֆունկցիաների զգալի խանգարումներով, վերջին տասնամյակում հանդիպում են բավականին հաճախ: Որոշ մասնագետների կարծիքով դրանք հասել են համաճարակի մակարդակի: Ըստ որոշ հետազոտությունների` նյարդային անոռեքսիայի տարածվածությունը 16–18 տարեկան աղջիկների շրջանում կազմում է 1:100 (այսինքն, 100 աղջիկներից մեկն ունի այս խնդիրը): Ծանր դեպքերում, հատկապես, երբ բուժումն ուշ է սկսվում, անոռեքսիայից հնարավոր է նույնիսկ մահանալ: Բուլիմիան (շատակերության դրվագներ, որոնց հաջորդում են ընդունած սննդից ազատվելու գործողությունները) ավելի տարածված է, քան անոռեքսիան:

Ապացուցված է, որ սննդային վարքագծի  խանգարումները զարգանում են ինչպես ժառանգական, այնպես էլ տարբեր միջավայրային գործոնների ազդեցության արդյունքում:

Ո՞ր գործոններն են նպաստում անոռեքիսայի զարգացմանը: +

Մասնագետները պարզել են, որ անոռեքսիայի հիմքում ընկած է հոգեբանական խնդիր, երբ խանգարվում / խեղաթյուրվում է սեփական մարմնի ընկալումը, և առաջանում է նիհարելու հիվանդագին ձգտում:

Ինչպե՞ս ճանաչել հիվանդությունը

Առաջին նշանները կարող են լինել նորմալ կամ նույնիսկ ցածր քաշ ունեցող մարդու կողմից սահմանափակող դիետաների կիրառումը (երբ մարդը համառորեն չի ուտում որոշակի սննդամթերքներ): Ձգտելով նիհարել` ուտում է միայն հատուկենտ մթերքներ, հաշվում է ընդունած կալորիաները, և ինչքան շատ է նիհարում, այնքան շատ է անհանգստանում ենթադրյալ «ավելորդ» կիլոգրամների պատճառով: Հատկանշական է, որ մարդն իրեն վատ չի զգում և նույնիսկ հյուծվածության աստիճանի հասած` իրեն հիվանդ չի համարում: Նրա միակ անհանգստությունը լինում է «ավելորդ քաշը»: Նա հրաժարվում է սննդից կամ ընդունում է չափազանց փոքր չափաբաժիններ, այն պարագայում, երբ սիրում է խոսել սննդի մասին և հաճույքով ուրիշների համար կերակուր է պատրաստում: Շատ բնորոշ է սեփական քաշի և սննդակարգի մասին զրուցելուց կտրականապես հրաժարվելը, նյարդայնությունը և նույնիսկ զայրույթը, և «գեր» լինելու մեջ համոզված լինելը:

Կան երիտասարդներ, ովքեր տանջում են իրենց ծանր ֆիզիկական վարժանքներով` ցանկանալով ունենալ «բարեկազմ» մարմին: Արդյունքում, հյուծվածության ֆոնին առաջանում են նյութափոխանակության ծանր խանգարումներ, աղջիկների մոտ դադարում է դաշտանը (դու հիշում ես, չէ՞, որ սեռական հորմոնները առաջանում են ճարպերից): Այդ փոփոխությունները կարող են շատ խորանալ և լինելով անդարձելի` բերել մահվան, սրտի ռիթմի ծանր խանգարումների կամ այլ ծանր բարդությունների պատճառով:

Պետք է հասկանալ, որ ծանր վիճակում հոգեբանը արդեն չի կարող օգնել, և անհրաժեշտ է հոգեբույժի, ինչպես նաև այլ բժիշկ-մասնագետների օգնությունը:

Եթե անոռեքսիայի դեպքում անձը հրաժարվում է սննդից և նիհարում է, ապա բուլիմիան տարբերվում է անկառավարելի շատակերության դրվագներով, որոնք ուղեկցվում են կերածից ազատվելու փորձերով` արհեստականորեն առաջացրած փսխումներ, հոգնաների, լուծողականների և միզամուղների օգտագործում:

Նյարդային անոռեքսիայով հիվանդը հաճախ ունենում է սառը վերջույթներ, չոր մաշկ, մազաթափություն, փորկապություններ, գլխացավեր, ձեռքերի դող, քնկոտություն, ախորժակի բացակայություն, դանդաղ անոթազարկ և ցածր արյան ճնշում, կենտրոնանալու և որոշումներ կայացնելու դժվարություն, գրգռվածություն կամ դեպրեսիա:

Անոռեքսիայի և բուլիմիայի բուժումը բավականին դժվար գործ է, այն պահանջում է տարբեր մասնագետների ներգրավում, հաճախ նաև` բուժում հիվանդանոցային պայմաններում: 

Եթե քո շրջապատում նկատում ես նման անսովոր սննդային վարքագիծ դրսևորող դեռահասների, ապա նրանք հաստատ օգնության կարիք ունեն: Եվ  խոսքը գնում է ոչ միայն նրանց առողջության, այլ կյանքի մասին: 

Դիմի՛ր մեծահասակների և մասնագետների օգնության: